على صدرايى خويى

405

ميراث مشترك ايران و هند ( فارسى )

« ق » قاموس ، « ص » صراح ، « م » منتخب اللغات ، « ك » كشف اللغات ، « ب » برهان ، « ر » رشيدى ، « ج » جهانگيرى ، « ع » شرح عبد الواسع هانسوى ، « قر » شرح مطبوع كلكته تصنيف شيخ قادر على و سيد رياض ، « على بهار » بهار بوستان تصنيف تيكچند بهار تخلص شاگرد سراج الدين عليخان آرزو ، « س » آنچه از درس مولانا مخدوم مرحوم مسموع شده ، و ماوراء اينها به نام كتاب مبيّن شده و حاشيه هايى كه از نسخ معتبر محشى نقل شده بى علامت نوشته شد . و از خوف تطويل تلخيص حواشى به طريقِ خذ ما صفا و دع ما كدر ، كرده شد و تصحيح و تطبيق نموده شد با نسخهء صحيحهء پسنديدهء مولانا محمّد مخدوم مغفور منتسخه به دست عمرو بن يوسف ابيوردى غفراللَّه لنا و له » . آغاز : بسمله . به نام جهاندار جان آفرين * حكيم سخن در زبان آفرين نوع خط : نستعليق . كاتب متن : سيد رحم على نگرامى ، كاتب حواشى : شيخ عبدالغنى ديو گامى . تاريخ كتابت : 14 صفر 1258 هجرى قمرى . به اهتمام : محمد مصطفى خان فرزند حاجى محمّد روشن خان . توضيحات : مصحح سعدالدين حيدر علوى كه خاتمة الطبع نيز در سه صحفه به فارسى به قلم اوست ، سه قطعه دو بيتى فارسى در تاريخ طبع كتاب از شيخ كرامتعلى و مير ناصر على متخلص به نصير و عبد الرحمن ولد حاجى محمد روشن خان . محل چاپ : هند ؛ شهر : ذكر نشده . مطبعه : مصطفايى . تاريخ طبع : چاپ دوم 1265 هجرى قمرى . تعداد صفحات : 230 ؛ اندازه : 18 * 27 سم ؛ تعداد سطور : 19 . ( 418 ) نجم السّعادت معروف به رعنا و زيبا ( ادبيات فارسى ، منظومه‌ها - فارسى منظوم ) از : ميرزا شير احمد خان ( قرن 14 ق ) مثنوى داستانى و عرفانى است . سراينده اين مثنوى از فارسى سرايان افغانستان بوده و معاصر سراج الدين امير حبيب اللَّه خان حاكم افغانستان است و در مقدمه اين مثنوى قصيده